Przebieg zapalenia opon mózgowych, powikłania, skutki

Zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych jest chorobą wywoływaną przez wirusy lub bakterie. Rzadziej do powstania choroby mogą się przyczynić pierwotniaki, pasożyty czy też leki. Jest to groźna choroba, ciężka w leczeniu, gdzie okres rekonwalescencji jest bardzo długi a na dodatek pozostawia po sobie skutki w postaci uszczerbków na zdrowiu, zależne od przebiegu choroby. Najczęściej rozpoczyna się podobnie jak grypa. Symptomy choroby podobne są jak objawy kleszczowego zapalenia mózgu.Towarzyszą jej silne bóle głowy, wymioty, sztywność karku objawy oponowe. Do tych ostatnich zalicza się symptomy neurologiczne spowodowane podrażnieniem opon mózgowo- rdzeniowych to jest bolesność uciskowa gałek ocznych, światłowstręt, objaw policzkowy, który sprawia, że po naciśnięciu tkanki poniżej kości jarzmowej dochodzi do odruchowego zgięcia przedramienia.

Objaw policzkowy zaliczany jest do objawów zbadanych i opisanych przez Józefa Brudzińskiego. Ponadto są to objaw karkowy i łonowy. Wysoka gorączka u chorego występuje wraz z sennością, zaburzeniami mowy a nawet śpiączką czy padaczką. Bakteryjne zapalenie opon mózgowych częściej dotyka dzieci niż dorosłych i przenosi się drogą kropelkową. Objawia się bólem gardła, gorączką, bólami głowy wymiotami i również sztywnością karku.

Dodatkowo u dzieci może się pojawić krwistoczerwona wysypka. Nie należy lekceważyć objawów, zawsze należy udać się do lekarza ponieważ choroba nawet w ciągu jednego dnia może przybrać ciężki przebieg i szybko doprowadzić do śmierci chorego. Jeśli powodem choroby są wirusy stosuje się leki przeciwwirusowe, jeśli bakterie zapalenie opon mózgowych leczone jest antybiotykami.

Chociaż wirusowe zapalenie opon mózgowych przebiega nieco łagodniej niż zapalenie bakteryjne, mimo wszystko może pozostawić po sobie pewne negatywne skutki. Najczęściej są to powikłania neurologiczne. Zmniejsza się koncentracja, często pojawiają się nawracające i uporczywe bóle głowy głównie w części czołowej. Dodatkowo okres zdrowienia jest dosyć długi, bywa, że potrzebna jest rehabilitacja a u dzieci po przechorowaniu może pojawiać się nadpobudliwość, nerwowość, stany depresyjne, słabsza odporność, problemy w nauce, niedowłady a także lekkie upośledzenie niektórych funkcji umysłowych. Najlepszą metodą ustrzeżenia się jest zapobieganie i nienarażanie szczególnie małych dzieci na kontakty z kleszczami.